Live performance van Groene Vingers bij Low Hanging Fruit in Deventer op 12 september 2026. Tekst geschreven en opgevoerd door Lot Groenendijk Muziek door Blackout Karaoke:
Lot Groenendijk op xylofoon
Ilan Jhinna op gitaar
Tarik Bousair op Nintendo 3DS
Sem Mous op synthesizer
Volledige performance te zien op https://www.youtube.com/watch?v=dbaA34RmO-U
Promotiemateriaal voor performance op 12 september
Toen ik klein was, hadden mijn ouders een grote moestuin. Ik ben de jongste van drie, dus vanaf het moment dat ik kon lopen en dus kwijt kon raken werd ik in een rode overall gehesen om mee te helpen in de tuin. Ik ging onkruid plukken, al werd dat de eetbare planten ook vaak fataal.
Toen ik tien was, wilde ik, net als mijn oudere broer en zus, graag een eigen stuk moestuin onderhouden. Dan moet je soms onkruid wieden, maar vaak zat het weer tegen, wilde ik liever lezen, of Sims 2 spelen. Soms kwam ik na een half uur onkruid plukken een slak tegen. Walgelijke wezens zonder ruggengraat, spontaan ontstaan na mijn verontrustende gewroet in de aarde. Als ik er een zag, riep ik gauw mijn moeder. Zij pakte hem op en gooide hem de sloot in alsof het niets was. Al snel overwoekerde mijn deel van de moestuin en grapte mijn vader of ik graag een jungle wilde groeien. Antwoordde ik
“ja”.
(kleine pauze meedoen muziek)
Het is een menselijke erfenis. Je kijkt naar jezelf in de spiegel en fluistert dat je organische structuren wilt zien. Bijen blij wilt horen zoemen over de bloemen die jij zo goed geplant hebt.
Vol enthousiasme struin je het internet af, op zoek naar organische structuren. Je vindt ze in idyllische pixels, esthetische taferelen, hier, dit wil je.
(laten zien tekening pinterest tuin)
Spreid het woord
(gebaar om de tekening rond te laten gaan)
Bonenstaken, wandelpaadjes, een kas vol rijpe tomaten. Misschien bouw je hem zelfs zelf, met hout dat je op straat hebt gevonden en glas voormalig vermetseld in torenhoge gebouwen. Je bent een natuurliefhebbend persoon, een natuurliefhebber. Geen wonder dat je vingers tintelen. Je wilt de natuur graag iets teruggeven. De biodiversiteit vergroten, zoiets.
Je zou jezelf graag tuinder willen noemen. Maar van alleen dromen is een tuin nog nooit gaan groeien.
Je hebt spullen nodig. Spreid het woord.
(verscheidene tekeningen van tuingereedschap steeds onnozeler gaan rond)
(kleine pauze meedoen muziek)
Je dacht toch niet dat je zomaar aan de slag kon? Je hebt meer informatie nodig. Ze hebben de kennis van al onze voorouders op het internet opgeslagen, maar daarmee ook hun waanzin.
Als je goed naar een zakje bonenzaad kijkt, kun je het zien. Ze hebben de perfecte afstand berekend tussen elke plant. Veertig centimeter voor elke rij en tien centimeter voor elke plant binnen die rij. Orthogonale structuren, zijn dat. Ze hebben de precieze verhouding tussen water, grond en zonlicht berekend, een perfecte balans tussen maximale fotosynthese en absolute verbranding.
(rondgaan tekening bonenzaad)
Je bent wetenschappelijk opgevoed. Supermarkten vol eten brengen geen nut aan handen in de aarde. Toch tel je de dagen in de stad, op je groene vingers.
(kleine pauze muziek)
De planten. Met hun wortels schijnbaar vast in de aarde. Ze lachen je uit, kietelen aan je voeten.
Je wilt organische structuren zien. Dronken worden van de appels op de grond. Je verlangt ernaar te tuinieren als vroeger, maar niets is nog jouw grondbezit.
Toen je ‘s ochtends langs je portiekflat liep, lag daar, op het fietspad, een dode eend. Zijn kop lag vredig gebogen langs zijn lichaam zoals eenden dat doen als ze sterven en de tijd krijgen om zich te positioneren. Je denkt aan de grote tuin van vroeger, waar dode dieren, inclusief een boeketje onkruid, begraven werden. Je verlangt ernaar de dode eend te begraven, maar niets is nog jouw grondbezit. Daarnaast denk je dat mensen raar op zouden kijken als ze je een dode eend mee zien nemen. Zullen fietsers de hele dag door met een boog om de eend heen fietsen? Zal de schoonmaker het dode dier morgenochtend in de gft-bak werpen, waarna het een val van een meter maakt om vervolgens tussen tuinafval en etensresten begraven te worden? Het internet geeft antwoord: het is de taak van de gemeente om de eend op te ruimen.
(Lot pakt telefoon op)
“Hallo, met Lot.”
(bandlid neemt op)
“Met de gemeente Delft, waarmee kan ik u helpen?”
“Met wie spreek ik?”
“Met de gemeente Delft.”
“Waarmee kan ik u helpen?”
“Uh”, “Ik liep langs huis en er lag daar een dode eend op straat.”
“U belt voor een dode eend?”
“Ja”, “zodat jullie die mee kunnen nemen.”
“Opruimen?”
“...ja.”
“Juist, bent u mevrouw Lot Groenendijk?”
“Ja.”
“Ik zie hier dat u in de gemeente Krimpenerwaard woont."
"Uh."
“Woont u in Delft?”
“Ja.”
“Juist, als u uzelf digitaal uitschrijft bij de gemeente Krimpenerwaard en inschrijft bij de gemeente Delft en uw adres opgeeft dan kunnen we-”
( Lot hangt op.)