Modderpoel, pigment en olieverf op canvas
Tekst op werk;
Dat moment dat je voor een modderpoel staat
Maar de aarde lijkt meer een soort warme,
zachte chocolade?
Ik zou daar zo graag twee handen vol uit willen pakken
En een grote hap uit willen nemen
Maar dat mag dus niet
Dat mag niet want
In de aarde leven wormen
Die stelsels van gangen graven
En als je een hap aarde neemt
Dan komen ze dus bij jou inwonen
En dat mag niet
Die wormen proberen wel eens wat los te wurmen
Krioelen langs mijn gedachten
Glibberen langs dat gevoel
Kietelt het gras aan mijn voeten?
Of stoort mijn gewroet de grond?
Wordt de regenworm wakker
Uit zijn zomerse slaap
Dan zal hij beginnen aan mijn afbraak
En dat vind ik best oké
Dan zal hij mij herenigen
Met de klei
Tot mijn botten wortels vormen
en tot die tijd
Neemt ze de trein naar de stad
Blijf ik daar maar staan
In de regen naast de supermarkt
En de atmosfeer neemt de kleur van haar ogen aan